تسلیت عرض میکنم شهادت حضرت امام موسی کاظم باب الحوائج علیه السلام رو به ساحت نازنین آقا امام زمان و همه شیعیان و آزادگان عالم.
بحث کوتاهی داشته باشیم در مورد امام موسی بن جعفر علیه السلام
نام این امام بزرگوار موسی و لقب ایشون کاظم هست در منطقه ای به نام ابواء که مزار مادر گرامی رسول خدا صلی الله و علیه و آله وسلم در آن منطقه هست از پدری چون امام صادق علیه السلام و مادر پرهیزگاری به نام حمیده در سال 128 هجری قمری متولد شدند.
امام موسی کاظم علیه السلام بعد از شهادت پدرشون در سال 148 یعنی در سن بیست سالگی عهده دار امامت مسلمین شدند.
اگه بخواییم در مورد امام صحبت کنیم مجبوریم گوشه ا از حوادث زمان امام رو توضیح بدیم تا شرایط زمانی که امام موسی کاظم علیه السلام عهده دار امامت شدند ، رو بهتر متوجه بشیم.
همونطوری که عزیزان میدونید امام در زمان خلفای عباسی زندگی می کردند عباسیان کسانی بودند که در ابتدا به اسم اهل بیت و خونخواهی امام حسین علیه السلام قیام کردند و و بساط بنی امیه رو برچیدند و حتی سربسته از یکی از افراد خاندان پیامبر بیعت گرفتند و شعارشون هم الرضا من آل محمد صلی الله علیه و اله وسلم بود به خاطر همین وقتی قدرت رو به دست گرفتند تا مدتی خوی حیوانی و درندگی خودشون رو نشون نداند و همین بود که برای امام صادق علیه السلام اندک زمانی فراهم شد تا مکتب جعفری را برای همگان بازگو نماید اما چیزی نگذشت که چهره واقعی بنی عباس رو شد و اونها نشون دادند که نه تنها از بنی امیه بهتر نیستند بلکه بد تر هم هستند و با شهادت امام صادق علیه السلام و عده زیادی از شیعیان ضربه دیگری بر پیکره تشیع زدند .
یعنی امام موسی کاظم در ابتدای این دوران به امامت رسید در زمانی که بنی عباس تازه حکومت رو به دست گرفته اند و به از دست دادن آن بیم دارند و خوی درندگی آنها بر همگان ظاهر شده به خاطر همین حضرت مدت خیلی زیادی از عمر با برکتشون رو در زندانهای گرم و مرطوب بغداد سپری کردند چون از احتمال شورش آنحضرت بیم داشتند.
امام با این حال که نزدیک نیمی از دوران امامتشون رو در زندان بسر بردند باز بایستی از دانشگاه بزرگ جعفری پاسداری می کردند و از احوال شیعیان که در سرتاسر ممالک اسلامی در سختی های زیادی زندگی می کردند جویا شوند شیعیانی که به شدت توسط حکومت سرکوب میشدند و همین اواخر هم حسین بن علی از نوادگان امام حسن مجتبی علیه السلام مهروف به شهید فخ به طرز فجیعی به شهادت رسید به نحوی که بعدها امام جواد الائمه علیه السلام فرمودند بعد از فاجعه کربلا هیچ مصیبتی برای ما بزرگتر از مصیبت فاجعه فخ نبود.
امام از یک طرف دانشگاه امام صادق علیه السلام را هدایت می کردند و از طرفی دیگر امور شیعیان را و با اینکه حضرت به شدت نهی می کردند تا کسی از شیعیان وارد دستگاه پلید بنی عباس نشه اما یکی از یاران خود به نام علی بن یقطین را به دستگاه بنی عباس فرستادند تا به امور شیعیان رسیدگی کنه و علی بن یقطین هم به حق این وظیفه را انجام میداد تا جایی که نوشته اند علی بن یقطین در سال بالغ بر 300 نفر را به نیابت از خودش به حج می فرستاد و به هرکدام ده تا بیست هزار درهم می پرداخت.
آری حضرت در چنین شرایطی عهده دار امامت مسلمین شدند.
گویند روزی هارون به امام موسی بن جعفر علیه السلام عرض کرد: حاضر است فدک را به ایشان برگرداند امام فرمود در صورتی که تمام فدک را پس دهد حاضر است آن را بگیرد هارون از حدود فدک پرسید امام فرمودند: حد اولش عدن ، حد دومش سمرقند ، حد سومش آفریقا و حد چهارمش مناطق ارمنیه و بحر خزر است هارون که رنگش متغیر شده بود با عصبانیت گفت اینطوری که چیزی برای ما باقی نمی ماند !
امام با این سخن می خواستند غیر مستقیم بگویند که در حقیقت فدک رمزی از قلمرو حکوکت اسلامی است و اصحاب سقیفه که فدک را از حضرت زهرا غصب کردند در حقیقت حکومت اسلامی را غصب نمودند.
این خشم ها و کینه هارون رشید رو به این فکر داشت تا امام موسی بن جعفر علیه السلام مدت زیادی از عمرشون رو در زندان بسر ببرند .
نقل شده اوایل که امام به زندان رفتند در دعاهایشان از خدا تشکر می کردند و می فرمودند : خدا تو را شکر می گویم که مرا در جای خلوتی قرار دادی تا با فراغت بهتر تو را عبادت کنم ، ولی در اواخر این دعا را می خواندند : « یا مخلص الشجر من بین رمل و مائ و طین و مخلص النار من بین الحدید و الحجر ... خلصنی من ید هارون الرشید یعنی ای خدایی که گیاه را از بین آب و گل و ریگ نجات دادی و ای خدایی که آتش را از بین آهن و سنگ رهایی می بخشی ... مرا از دست هارون الرشید خلاص کن!» عرضمون اینه آقا جان شما بعد از 14 سال این دعا رو می خوندید اما نمیدونیم به مادر شما چه گذشت که بعد از مدت 75 روز بچه هایش رو دور خودش جمع کرد و فرمود من دعا می کنم شما امین بگویید بچه ها خوشحال شدند که مادر می خواد برای شفای بیماریش دعا کنه اما حضرت زهرا سلام الله علیها فرمود :« یا الهی عجل وفاتی » خدایا مرگم را هرچه زودتر برسان! ...
سراپا دردم و جان کندن دائم شده کارم
نهادم چشم بر در تا اجل آید به دیدارم
